Rozglądają się w poszukiwaniu miejsca. Na pierwszy rzut oka poznać, że przybysze. Przy tym... nie zaciągają wcale po krakowsku, wyrzekając na deszczową pogodę. Do stolika z uśmiechem podchodzi kelnerka.
- Gorącej herbaty? - pyta, a już samo pytanie roztacza wokół atmosferę miłego, przytulnego ciepła
- O, prosimy, a co można do herbaty?
- Polecam szynkę, mamy dziś doskonałą - zachęca, a od jej słów bije szczera, niekłamana życzliwość

- Doskonale! ucieszyli się przybyli - i dużo chleba z masłem, bo jesteśmy wściekle głodni!
- Jeśli tak, to może jeszcze podać sałatkę, jest świeżutka?
- Pani jest nieoceniona! - wykrzyknął jeden z gości z prawdziwym podziwem, a pozostali pomyśleli sobie smętni: "Bodaj to w naszej Gdyni, Warszawie, Poznaniu, czy Łodzi rodziły się na kamieniu takie kelnerki!" Brawo kelnerki z kawiarni w Sukiennicach!

Przymusowe zamknięcie
Z przykrością przychodzi mi zawiadomić, że na skutek pisma Krakowskiego Urzędu Wojewódzkiego z dnia 22 listopada L.P.H.H.-1-N-47 przedsiębiorstwo moje ulega przymusowemu zamknięciu z dniem 1- go stycznia 1949 r.

W 205 rocznicę zdobycia Bastyli rozegrany został tradycyjny bieg kelnerów. Panowie mieli obiec Rynek trzykrotnie, panie dwukrotnie - mając na tacy butelkę po winie, po mineralnej, dwie szklanki do piwa, kieliszek do szampana i kieliszek do wina. Najlepsza wśród kobiet była Beata Jelonek z Noworola. Pozostali pracownicy zdobyli dla kawiarni puchar przechodni jako najlepsza drużyna kelnerska. (14.07.1994 )