| Sukiennice | |
|
Bolesław Wstydliwy lokując w 1257 roku miasto, zobowiązał się do zbudowania Sukiennic - miejsca dla targów. Początkowo była to ulica, po której obu stronach znajdowały się kramy. Nocą wjeżdżały w uliczkę wozy z towarem, a wyjścia zabezpieczano kratami aby zapewnić kupcom i ich towarom bezpieczeństwo.
Przypuszcza się iż ok. 1300 roku uliczka została przykryta dachem i stanowiła pierwszy budynek Sukiennic. Panowanie Kazimierza Wielkiego to czas rozbudowy i modernizacji budynku, który przekształcono w trzynawową budowlę długości 108 metrów i szerokości 18 metrów.
W 1555 roku Sukiennice zostały poważnie zniszczone przez pożar, lecz już w 1556 roku rozpoczęły się prace przy ich odbudowie. |
Poprowadził ją włoski rzeźbiarz i budowniczy Jan Maria z Padwy (zwany w Polsce Padovano a we Włoszech - il Mosca).
Maszkarony w attyce są prawdopodobnie dziełem nadwornego artysty Zygmunta Augusta - Santi Gucci z Florencji, modelami byli ponoć kupcy krakowscy. W tej formie budynek przetrwał do połowy XIX wieku. Gdy zburzono kramy otaczające Sukiennice okazało się, że sam budynek wymaga uporządkowania. Obecny wygląd Sukiennic jest dziełem architekta Tomasza Prylińskiego, który w latach 1875 - 1879 dokonał ich przebudowy.
Powstały wtedy arkady po obu stronach głównej nawy. |
Głowice na kolumnach arkad zaprojektował Jan Matejko. Na pierwszym piętrze znalazło miejsce Muzeum Narodowe. Nowe Sukiennice otwarto uroczyście 3 października 1879 roku. Budynek ten nie służy wyłącznie celom handlowym. Na parterze odbywały się np. wielkie przyjęcia, bale. W 1787 roku miasto podejmowało tu księcia Józefa Poniatowskiego; w październiku 1879 roku odbył się bankiet z okazji 50 - lecia pracy literackiej Józefa Ignacego Kraszewskiego. Ostatni wielki bankiet ze wspaniałym balem miał miejsce w 1980
roku dla uczczenia 171 rocznicy wjazdu do Krakowa J.O Księcia
Józefa Poniatowskiego, na czele wojsk polskich. Całą imprezę zorganizowała
"Piwnica Pod Baranami".
|
 |
